سخن مفسّرين : * ( آيَةٍ بَيِّنَةٍ ) * - 210 طبرى : از مجاهد و ديگران روايت است : مقصود همان نشانه‌هائيست كه در قرآن گفته شده است : بوسيله‌ى موسى به يهود داده شد از عصا و دست نورانى و غذاى منّ و سلوى و غير آن . مجمع : جبّائى گفته است : يعنى بپرس از علماى يهود كه چقدر نشانه‌هاى واضح و روشن بر نبوّت محمّد فرستاديم . كشف نوشته است : چندانكه داديم و نموديم ايشان را از اين نشانهاى روشن ، لختى آثار رحمت ، لختى آيات در آيات قدرت ، لختى بدايع و عجايب و حكمت ، لختى دلائل و امارات نبوّت . لكن چه سود كه ديده‌ى ادراك ايشان در حجاب است و سلطان بصائر در بند . و ما انتفاع اخ الدّنيا بمقلته اذا استوت عنده الانوار و الظَّلم « 1 » اگر خواستى آن بند مذلَّت از ايشان برداشتى تا در عالم حقايق روان شدندى . آن سر اشقيا را گفتند : چه خواستى كه فرمان نبردى و سجود نكردى ؟ گفت : فرمان ديگر است و نهاد ديگر فرمان بر من بود و نهاد در من و من تغيير نهاد را درمانى ندانم . دانى كه سر كوى تو بد معدن من دانى كه بناكام بد اين رفتن من * ( وَمَنْ يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّه ) * - 210 طبرى : يعنى اى يهود مؤمن بتورات ، پس از پذيرش اسلام تورات نپذيريد و دعوت شيطان را بگمراهى و ضلال نپذيريد زيرا كه نشانه‌هاى واضح بوسيله‌ى محمد و

--> ( 1 ) يعنى آنكه دلداده‌ى به دنيا است و روشنى و تاريكى براى او تفاوت ندارد از چشمش نيز بهره نمىبرد .